Edward Kantecki

Edward Kantecki (10 października 1896 - 12 marca 1981) był porucznikiem Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej. Urodził się w Grabowie nad Prosną, a zmarł w Warszawie. Po ukończeniu gimnazjum humanistycznego w Andernach został wcielony do armii Cesarstwa Niemieckiego, a następnie przebywał w niewoli francuskiej. W 1918 roku wstąpił do armii generała Józefa Hallera i ukończył szkołę oficerską w Camp du Ruchard.

Służył w 42 pułku piechoty i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W sierpniu 1920 roku podczas walk pod Pińskiem powstrzymał odwrót polskich jednostek. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari oraz Krzyż Walecznych. Po demobilizacji studiował na Uniwersytecie Poznańskim i pracował na stanowiskach urzędniczych. Od 1929 roku był zatrudniony w Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych, co wiązało się z przeprowadzką do Warszawy. Po wyzwoleniu pracował w Polskiej Agencji Drzewnej „Paged”, między innymi jako specjalista w dziedzinie tarcicy i brakarz. Na emeryturę przeszedł w 1974 roku.

Na podstawie artykułu „Edward Kantecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.